16 ฤดูกาลที่ไม่ได้เตะ Sixteen Seasons
จนวันหนึ่งที่ต้นตัดสินใจขายของสะสมทั้งหมดเพื่อย้ายออกจากอดีต เขากลับได้พบว่าคนที่กดซื้อไปคือคนที่เขาคิดว่าลืมไปแล้ว และของทุกชิ้นที่เขาเก็บไว้ ไม่เคยเป็นของเขาแค่คนเดียวตั้งแต่แรก
นี่คือเรื่องราวความทรงจำของคนธรรมดาคนหนึ่ง ที่เรียนรู้ว่าการรักใครสักคนจนสุดทาง บางครั้งไม่ได้หมายถึงการเก็บไว้ แต่หมายถึงการคืนของให้เจ้าของเดิม แล้วปล่อยให้เขาเดินต่อไปโดยไม่มีเรา
สารบัญเนื้อหา
👉 นิยายซีรีส์ 16 ฤดูกาลที่ไม่ได้เตะ Sixteen Seasons
ผมอายุ 34 ปีในเดือนเมษายนปี 2026 กำลังรื้อคอนโดชั้น 8 ย่านอารีย์เพราะเจ้าของห้องคนใหม่จะย้ายเข้ามาสิ้นเดือน กล่องกระดาษใบสุดท้ายใต้เตียงหนักผิดปกติ เมื่อเปิดออกข้างในไม่ใช่หนังสือหรือเสื้อเก่า
แต่เป็นกล่องพลาสติกใสของแผ่นเกม PlayStation 3 เรียงซ้อนกันแน่น 16 แผ่น สันปกสีน้ำเงินซีดจางทุกอันพิมพ์คำว่า World Soccer Winning Eleven เป็นภาษาญี่ปุ่น มีรอยขีดเล็กๆ ที่ขอบ มีสติกเกอร์ร้านลุงชัยสะพานเหล็กติดอยู่มุมล่าง ผมจำได้ทันทีโดยไม่ต้องอ่านชื่อ เพราะนี่คือของที่ผมเคยคิดว่าจะเก็บไว้จนแก่
ครั้งแรกที่ผมจับแผ่น Winning Eleven 2008 ผมอายุ 16 ปี เรียน ม.5 โรงเรียนแถวอนุสาวรีย์ชัย ร้านลุงชัยเป็นห้องแคบๆ มีแอร์เก่าดังคราง ผมไปที่นั่นทุกวันศุกร์หลังเลิกเรียนเพราะเครื่อง PS3 ที่บ้านพังและพ่อไม่ยอมซื้อใหม่
"พิมพ์" เป็นเด็กผู้หญิงจากโรงเรียนสตรีข้างกันที่มานั่งเล่นคนเดียวเหมือนกัน เธอผมสั้น ใส่แว่นกรอบดำ เล่นทีมชาติญี่ปุ่นเก่งกว่าผมมาก ทั้งที่อ่านเมนูไม่ออกเลยสักตัว
เราเริ่มแข่งกันโดยไม่พูดอะไรกันมากนัก จนวันหนึ่งเธอแพ้ผม 1 ต่อ 2 ในนาทีที่ 89 เธอหัวเราะแล้วพูดว่า คราวหน้าฉันจะเอาคืนด้วย Aoki Samurai นั่นคือประโยคแรกที่เราคุยกันจริงจัง
หลังจากนั้น Winning Eleven กลายเป็นปฏิทินของเรา ปี 2009 ออก เราเก็บเงินคนละครึ่งไปซื้อแผ่นมือสองจากลุงชัย ปี 2010 เราสอบติดมหาวิทยาลัยคนละที่ ผมอยู่กรุงเทพ เธอไปเรียนพยาบาลที่เชียงใหม่ เราสัญญาว่าจะเจอกันทุกครั้งที่เกมภาคใหม่ออก
เธอชอบภาค 2010 Aoki Samurai no Chousen มากเป็นพิเศษเพราะมีโหมดทีมชาติเต็มรูปแบบ เรานั่งเล่นในหอพักผมตอนปิดเทอม เปิดพัดลมตัวเดียว เสียงพากย์ญี่ปุ่นดังลั่น
เธอแปลไม่ออกแต่จำปุ่มได้หมด ภาค 2008, 2009, 2010 เราปรับเป็นภาษาอังกฤษได้ เธอเลยจดคำแปลใส่กระดาษโพสต์อิทแปะไว้ข้างทีวีว่า Shoot คือยิง Pass คือส่ง
ปี 2011, 2012, 2013 เป็นช่วงที่เราเริ่มห่าง ผมทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านอินเทอร์เน็ต เธอฝึกงานโรงพยาบาล ความถี่ที่เจอกันลดลงจากเดือนละครั้งเหลือปีละครั้ง
ผมจำได้ว่าผมเป็นคนไปซื้อ Winning Eleven 2011, 2012, 2013 ด้วยตัวเองที่สะพานเหล็กทุกปี เก็บใบเสร็จไว้ในกล่องเหมือนเป็นหลักฐานว่าผมยังรักษาสัญญา ผมเล่นคนเดียว เปิดทีมญี่ปุ่น ใช้ชื่อเธอตั้งเป็นนักเตะสร้างใหม่ ใส่เบอร์ 17 ซึ่งเป็นวันเกิดเธอ
ตอนรื้อกล่องเมื่อสัปดาห์ก่อน ผมเปิดกล่องพลาสติกของภาค 2012 ออกมาเพราะอยากเช็คว่าแผ่นยังอ่านได้ไหม ใต้คู่มือที่ขาดครึ่งมีกระดาษพับเล็กๆ สีเหลืองอ่อนลายดอกซากุระ
ผมจำลายมือได้ทันที เป็นของพิมพ์ เธอเขียนไว้วันที่ 14 ธันวาคม ปี 2012 ว่า "ต้น ฝากลุงชัยไว้ให้แล้วนะ อย่าลืมเอาไปเล่นล่ะ ปีนี้เค้าบอกว่าเปลี่ยนภาษาไม่ได้แล้ว แต่ฉันจำปุ่มให้ได้หมดแล้ว เดี๋ยวสอน"
ผมเปิดภาค 2011 เจออีกใบ ภาค 2013 เจออีกใบ ทุกใบมีข้อความคล้ายกัน ผมยืนนิ่งอยู่กลางห้อง ความทรงจำ 10 ปีที่ผมเล่าให้ตัวเองฟังว่าผมเป็นคนซื้อมันคนเดียวพังลงตรงนั้น
พิมพ์ไม่ได้หายไป เธอเป็นคนสั่งแผ่นจากร้านที่รับหิ้วจากญี่ปุ่นแล้วฝากลุงชัยไว้ให้ผมทุกปี แม้ตอนที่เราไม่ได้คุยกันแล้ว เธอยังจ่ายเงินและเขียนโน้ตไว้ ผมไม่เคยเห็นเพราะผมไม่เคยเปิดคู่มือ
ความจริงอีกอย่างตามมาในปี 2014 วันที่เรานัดเจอกันครั้งสุดท้ายที่ร้านเดิม ลุงชัยเอาแผ่น Winning Eleven 2014 กับ 2014 Aoki Samurai มาวางให้ เราเล่นกัน 3 เกม เธอชนะ 2 แพ้ 1 หลังจบเกมเธอพูดเบาๆ ว่า เธอกำลังจะแต่งงานกับรุ่นพี่ที่โรงพยาบาล เธอบอกว่าเธอเหนื่อยกับการรอวันที่ผมจะพูดคำว่าไปด้วยกัน
ผมตอนนั้นอายุ 22 ปี คิดว่าการเก็บแผ่นครบทุกภาคคือการรักใครสักคน ผมตอบแค่ว่า อืม เก็บไว้เล่นต่อนะ เธอยิ้มแล้วลุกไปจ่ายเงินค่าแผ่นทั้ง 2 ภาคนั้นที่เคาน์เตอร์ ผมเพิ่งรู้ตอนนี้ว่าใบเสร็จในกล่องปี 2014 ก็เป็นชื่อเธอ
หลังจากนั้นผมยังซื้อต่อด้วยความดื้อ ปี 2015, 2015 The Best, 2016, 2017, 2017 The Best, 2018 และ 2018 Konami the Best ผมไล่ตามจนครบ 16 แผ่น ไม่ใช่เพราะอยากเล่นแล้ว แต่เพราะอยากให้ชั้นวางมันเต็ม
ภาค 2015 กับ 2016 ยังปรับอังกฤษได้ ผมเปิดเมนูภาษาอังกฤษแล้วนึกถึงโพสต์อิทของเธอทุกครั้ง ผมไม่เคยมีความรักครั้งใหม่ที่ยาวนาน เพราะในหัวผมยังเปิดเกมค้างไว้ที่หน้าจอเลือกทีมปี 2014
ปี 2026 ผมตัดสินใจขาย ผมถ่ายรูปทุกปกที่ซีด เขียนคำอธิบายตามจริงว่ามือสองจากญี่ปุ่น มีรอย ไม่มีคู่มือบางภาค เล่นได้ปกติ รองรับเครื่อง JP และเครื่องแปลง ผมลงขายในกลุ่มสะสมเกมเก่า ใช้ชื่อประกาศว่า "แผ่นแท้ PS3 Winning Eleven Japan Complete 16-in-1 (2008-2018)"
ไม่ถึง 1 ชั่วโมงมีคนทักมา ชื่อบัญชีว่า Pimjai เธอต่อราคานิดหน่อยแล้วนัดรับของที่ร้านกาแฟหน้าบีทีเอสอารีย์วันเสาร์
วันเสาร์ผมเอา 16 แผ่นใส่เป้ไปก่อนเวลา 10 นาที ผู้หญิงคนหนึ่งอายุประมาณ 34 ปีเท่ากัน ผมยาวเลยบ่า ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบ เดินเข้ามาแล้วหยุดตรงโต๊ะผม เธอไม่ใช่คนแปลกหน้า
พิมพ์ ผอมลง แว่นหายไป แต่รอยยิ้มมุมปากเหมือนเดิมเป๊ะ เธอมองเป้แล้วพูดว่า ยังเก็บไว้ครบเลยนะ ฉันนึกว่านายขายไปนานแล้ว ผมพูดอะไรไม่ออก เธอนั่งลงสั่งลาเต้เย็นแล้วเล่า เธอเห็นโพสต์ผมจากเพื่อนที่แชร์มา เธอจำรูปปก 2010 Aoki Samurai ที่มีรอยปากกาสีแดงที่เธอเคยขีดไว้ได้ เธอเลยกดซื้อทันที
ผมคิดว่าเรื่องจะจบตรงที่เธออยากได้ของคืนไปสะสม แต่เธอผลักเป้คืนมาหาผม เธอบอกว่าเธอไม่ได้มาซื้อ เธอมากับสามีและลูกชายวัย 3 ขวบที่รออยู่ในรถ เธอแค่อยากรู้ว่าผมยังเก็บมันไว้หรือเปล่า
เพราะเมื่อ 2 ปีก่อนตอนเธอย้ายบ้านที่เชียงใหม่ เธอเจอกล่องใส่ใบเสร็จร้านลุงชัยทั้งหมดตั้งแต่ปี 2008 ถึง 2014 เธอจำได้ว่าเธอเป็นคนจ่ายเกือบทุกแผ่น
เธอกลัวว่าผมจะยังรอเธออยู่ผ่านของพวกนี้ เธอเลยอธิษฐานในใจว่าถ้าวันหนึ่งผมยอมขาย แปลว่าผมพร้อมจะปล่อยมือแล้ว เธอจะมาขอซื้อแล้วคืนให้ เพื่อให้ผมเริ่มใหม่โดยไม่ต้องแบกความทรงจำ 16 ปีไว้
ผมฟังแล้วหัวเราะเบาๆ ไม่ใช่เพราะตลก แต่เพราะเพิ่งเข้าใจว่าการรักที่เลือกปล่อยมือไม่ได้เกิดขึ้นตอนปี 2014 ที่เธอบอกว่าจะแต่งงาน มันเพิ่งเกิดขึ้นตอนนี้ ตอนที่เธอยื่นกล่องคืนมาแล้วบอกว่า เล่นต่อนะต้น แต่คราวนี้เล่นกับใครก็ได้ที่ไม่ใช่ความทรงจำของฉัน
เธอลุกขึ้น เดินออกจากร้านไปโดยไม่หันกลับมา ผมเปิดเป้มองแผ่น Winning Eleven 2018 แผ่นสุดท้ายที่ผมซื้อคนเดียว ไม่มีโน้ต ไม่มีลายมือ มีแค่รอยขนแมวบางๆ ตรงกลาง
คืนนั้นผมกลับคอนโด เปิด PS3 เครื่องเก่าที่ฝุ่นจับ ใส่แผ่น 2008 ที่ปรับภาษาอังกฤษได้ หน้าจอเมนูสีน้ำเงินสว่างขึ้นมา ผมเลือกทีมชาติญี่ปุ่น กดเริ่มเกม แล้ววางจอยลงข้างๆ ไม่ได้เล่นต่อ แค่ฟังเสียงเพลงเปิดเกมวนไป
ผมรู้แล้วว่าผมไม่ต้องเก็บ 16 ฤดูกาลนี้ไว้เพื่อพิสูจน์ว่าผมเคยถูกรัก ผมเก็บมันไว้เพราะมันเคยทำให้ผมมีความสุข และตอนนี้ความสุขนั้นไม่จำเป็นต้องมีคนนั่งข้างๆ อีกต่อไป
ผมปิดเครื่อง เก็บแผ่นทั้งหมดกลับเข้ากล่องพลาสติกใสเหมือนเดิม วางไว้บนชั้นหนังสือ ไม่ได้ประกาศขายอีก แต่ก็ไม่ได้ซ่อนไว้ใต้เตียงอีกแล้ว
ตัวละครจาก นิยายซีรีส์ 16 ฤดูกาลที่ไม่ได้เตะ Sixteen Seasons
ต้น (เพศชาย) อายุในเรื่อง 34 ปีในปี 2026, 16 ปีในปี 2008
คนเก็บความทรงจำด้วยของ ไม่ใช่ด้วยคำพูด เป็นคนทำตามกิจวัตรมากกว่าความรู้สึก มีความภักดีสูงจนกลายเป็นความยึดติด มองความรักเป็นการรักษาสัญญาเล็กๆ เช่นการซื้อเกมทุกปี ภายนอกดูนิ่งและเป็นระเบียบ แต่ภายในเต็มไปด้วยเรื่องที่ไม่ได้พูดออกมา การเติบโตของเขาคือการเรียนรู้ว่าของสะสมไม่ใช่ที่เก็บคน
พิมพ์ (ชื่อบัญชี Pimjai) เพศหญิง อายุในเรื่อง 34 ปี
ฉลาดทางอารมณ์ แสดงความรักผ่านการกระทำเงียบๆ มากกว่าคำบอกรัก เธอเป็นคนเริ่มเล่น Winning Eleven ก่อน เป็นคนจำปุ่มได้แม้เมนูเป็นญี่ปุ่น และเป็นคนจ่ายเงินซื้อแผ่นส่วนใหญ่โดยไม่บอก เธอเลือกเดินออกจากความสัมพันธ์ก่อน ไม่ใช่เพราะหมดรัก แต่เพราะรู้ว่าการรอจะทำร้ายทั้งสองฝ่าย ตอนโตขึ้นเธอเป็นพยาบาล แต่งงาน มีลูกชายวัย 3 ปี และยังคงความเด็ดขาดแบบเดิมคือทำสิ่งที่ต้องทำ แม้จะเจ็บ
ลุงชัย (เพศชาย) อายุประมาณ 60 ปีขึ้นไป
เจ้าของร้านเกมมือสองที่สะพานเหล็ก เป็นพยานเงียบของความสัมพันธ์ 10 ปี ทำหน้าที่เป็นตู้เซฟความทรงจำ รับฝากแผ่น รับฝากโน้ต ไม่เคยถาม ไม่เคยยุ่ง เป็นตัวแทนของพื้นที่กลางที่ทำให้เรื่องราวดำเนินต่อไปได้โดยไม่มีบทสนทนา
ตัวละครประกอบ: สามีของพิมพ์ และลูกชายวัย 3 ปี ปรากฏเพียงสั้นๆ เพื่อยืนยันว่าเธอได้เลือกชีวิตใหม่ไปแล้วจริงๆ
บทวิจารณ์ นิยายซีรีส์ 16 ฤดูกาลที่ไม่ได้เตะ Sixteen Seasons
นิยายเรื่องนี้ทำงานได้ดีที่สุดในฐานะงานเขียนแนวชีวประวัติผสมโรแมนติกที่ใช้วัตถุเป็นโครงเรื่อง แทนที่จะเล่าความรักด้วยไดอารี่หรือจดหมาย ผู้เขียนเลือกใช้แผ่นเกม Winning Eleven 16 แผ่นเป็นปฏิทินชีวิต ตั้งแต่ปี 2008 ถึง 2018 ทุกภาคมีหน้าที่บอกอายุของตัวละคร บอกระยะห่างทางภูมิศาสตร์ระหว่างกรุงเทพกับเชียงใหม่
และบอกระดับของความพยายามในการรักษาความสัมพันธ์ วิธีนี้ทำให้เรื่องมีความจริงจังแบบคนสะสมของเก่า และทำให้คนอ่านที่เคยมีของชิ้นหนึ่งที่เก็บไว้เพราะคน ไม่ใช่เพราะของ รู้สึกเชื่อมโยงได้ทันที
จุดแข็งที่สุดคือโทนเสียงแบบเล่าเรียบ ไม่ฟูมฟาย ตัวละครต้นไม่ได้พร่ำบ่นถึงความเสียใจ พิมพ์ก็ไม่ได้อธิบายเหตุผลยาว การปล่อยมือจึงไม่ถูกทำให้เป็นฉากดราม่า แต่เป็นการกระทำเล็กๆ
เช่นการฝากแผ่นไว้กับลุงชัย การเขียนโน้ตบนกระดาษลายซากุระ การคืนเป้เกมให้โดยไม่เอาไป ความรักในเรื่องนี้จึงไม่ใช่การครอบครอง แต่เป็นการดูแลความทรงจำของอีกฝ่ายจากระยะไกล
ภาษาไทยที่ใช้กระชับและมีรายละเอียดเฉพาะยุค เช่น การปรับเมนูภาษาอังกฤษได้เฉพาะภาค 2008, 2009, 2010, 2014, 2015, 2016 การเปิดร้านที่สะพานเหล็ก การใช้ PS3 เครื่องแปลง ทำให้เรื่องมีรากอยู่ในวัฒนธรรมเกมไทยจริง ไม่ใช่ฉากหลังสมมติ
การเล่าแบบบุรุษที่ 1 ทำให้ความเข้าใจผิดของต้นกลายเป็นความเข้าใจผิดของผู้อ่านไปด้วยโดยธรรมชาติ ซึ่งสร้างแรงกระทบทางอารมณ์โดยไม่ต้องอธิบายเพิ่ม
ข้อสังเกตคือจังหวะช่วงปี 2011 ถึง 2013 เล่าเร็วไปเล็กน้อย เมื่อเทียบกับรายละเอียดในปีแรกๆ ทำให้ความผูกพันที่ค่อยๆ จางลงยังไม่ถูกขยายเท่าที่ควร
นอกจากนี้ตัวละครลุงชัยมีศักยภาพเป็นผู้เล่าความจริงได้มากกว่านี้ แต่ผู้เขียนเลือกเก็บเขาไว้เป็นฉากหลัง ซึ่งก็สอดคล้องกับธีมเรื่องที่ว่าคนเรามักมองข้ามคนที่อยู่ตรงกลาง
"16 ฤดูกาลที่ไม่ได้เตะ" ไม่ใช่เรื่องรักที่จบด้วยการกลับมาคบกัน และไม่ใช่เรื่องเศร้าที่จบด้วยการลืม มันเป็นเรื่องของการเติบโตผ่านของ 16 ชิ้น ที่สุดท้ายตัวเอกไม่ได้ทิ้งของ ไม่ได้ยึดของ แต่เรียนรู้ที่จะวางมันไว้บนชั้นในตำแหน่งที่มองเห็นได้โดยไม่ต้องแบกอีกต่อไป ซึ่งเป็นนิยามที่ตรงที่สุดของคำว่ารักที่เลือกปล่อยมือ
แผ่นแท้ PS3 Winning Eleven Japan Complete 16-in-1 (2008–2018) รวมวินนิ่ง PES ครบทุกภาค
แผ่นแท้ PS3 Winning Eleven Japan Complete 16-in-1 (2008-2018) รวมวินนิ่ง PES แท้ญี่ปุ่นครบ 16 ภาค ตั้งแต่ Winning Eleven 2008 ถึง 2018 ครบทั้งภาคหลักและ Aoki Samurai สำหรับแฟนบอลสายสะสม สินค้ามือสองนำเข้าจากญี่ปุ่น
คัดแล้วเล่นได้ปกติทุกแผ่น รองรับทั้ง PS3 แท้โซน JP และเครื่องแปลง All Zone พิเศษภาค 2008, 2009, 2010, 2014, 2015, 2016 เปลี่ยนเมนูภาษาอังกฤษได้ ใครหาแผ่นแท้ Winning Eleven PS3 ครบชุดในราคาคุ้ม ชุดนี้จบในกล่องเดียว
| สเปก | รายละเอียด |
|---|---|
| ชื่อสินค้า | แผ่นแท้ PS3 Winning Eleven Japan Complete 16-in-1 (2008-2018) |
| แพลตฟอร์ม | PlayStation 3 (PS3) |
| ประเภทสินค้า | มือสองนำเข้าจากญี่ปุ่น |
| จำนวนภาคทั้งหมด | 16 แผ่น |
| รายชื่อภาค |
Winning 2008, Winning 2009, Winning 2010, 2010 Aoki Samurai, Winning 2011, Winning 2012, Winning 2013, Winning 2014, 2014 Aoki Samurai, Winning 2015, Winning 2015 The Best, Winning 2016, Winning 2017, Winning 2017 The Best, Winning 2018, Winning 2018 Konami the Best |
| ภาษาในเกม | ญี่ปุ่นทุกภาค / เปลี่ยนอังกฤษได้เฉพาะภาค 2008, 2009, 2010, 2014, 2015, 2016 |
| เครื่องที่รองรับ | PS3 แท้โซนญี่ปุ่น (JP) และ PS3 เครื่องแปลง/ก็อปปี้ (All Zone) |
| สภาพแผ่น | อาจมีรอยขนแมวจากการใช้งาน |
| สภาพกล่อง/ปก | อาจมีรอยขาด เปียกน้ำ หรือไม่มีคู่มือ |
| การรับประกัน | รับประกันเล่นได้ปกติทุกแผ่น |